Hans en Marie-José Egelmeer
Hans en Marie-José Egelmeer

Plaatselijke trots

Welzijn & Maatschappij

Een stoplicht springt op rood, een ander weer op groen, in Lichtert is altijd wat te doen. Met deze variant op Herman Finkers beroemde oneliner kon je de afgelopen anderhalf jaar niet stuk in ons mooie Lichtaart. Immers in die periode is zo ongeveer heel Lichtert op de schop gegaan.

Ga er maar eens goed voor zitten. Het begon met het verleggen van de riolering. Vervolgens werd het fietspad vanaf café de Heide naar Lichtaart vernieuwd. Werd de brug over de Kleine Nete verzwaard. Het wegdek tegenover compleet gerenoveerd en de bijbehorende afslag van een extra voorsorteervak voorzien. En tenslotte werden er nieuwe stoplichten geplaatst.

En daar zat hem de crux. Want het heeft zeker een half jaar geduurd voordat fietsers en wandelaars zonder gevaar voor eigen leven konden oversteken. Stond je midden op de oversteek, sprong het stoplicht alweer op groen. En al wenkten de meeste Vlamingen dat je door mocht, anderen vonden van niet! Waardoor je telkens met het angstzweet onder de oksels naar de overkant diende te sprinten. Maar enfin. Na maanden sleutelen is het uiteindelijk goed gekomen. Al moet je nog altijd stevig doorstappen!

Dat opwaarderen van onze lokale infrastructuur heeft alles te maken met de wens Bobbejaanland beter te ontsluiten. Onze plaatselijke trots. Het attractiepark wat Lichtaart op de kaart heeft gezet! Als inwoners hebben we dan ook heel wat communale brieven, besluiten en beschikkingen omtrent hinder, wegafsluitingen en omleidingen ontvangen. Maar goed dan heb je ook wat. Eén van de prettige bijkomstigheden van deze overlast vind ik, dat je als betrekkelijke nieuwkomer, langs onze mooiste buitengebieden wordt geleid.

Zoals het dal van de Kleine Nete, vergelijkbaar met het stroomgebied van de Aa. Met weelderige beekoevers, elzenbroek- en wilgenbossen, toorts, vingerhoeden en fluitenkruid. Of de prachtig tussen het groen gelegen abdij van Tongerlo. Of het onverkavelde akkerlandschap tussen Lichtaart en Geel. Met meidoornheggen, elzenhagen en eikenhoutwallen. Laaghangend fruit tussen al dat bouwgeweld? Absoluut. Maar wel heel lekker!